Çocuğunuz Sözünüzü Dinlemiyorsa

 

“Çocuğuma söz geçiremiyorum” diyen çok sayıda aile vardır. Çocuklara söz geçirme konusunda birçok pedagogun farklı tavsiyeleri de vardır. Bu tavsiyelerin yanı sıra ebeveynlerin kendi deneyimleri ile kuşaktan kuşağa gelen kurallar vardır. Ve bunca karmaşanın içinde ne yapacağını bilemeyen anne ve babalar.

Öncelikli olarak çocukların da bir birey olduğu, her denilene tamam dememesinin normal olduğu kabul edilmelidir. Çocuklar doğdukları ilk günden itibaren deneme yanılma yöntemi ile anne ve babalarını kullanmaya çalışırlar. Bebeğin anne ve babasını kullanma ve ele geçirmek için yaptığı davranışlar:

- Karnı tok ve altı temiz olduğu halde ağlayıp annenin gelip gelmediğini kontrol etmek.(Eğer anne geliyor ise bunu sürekli hale getirmek)

- Odada yalnız iken ağlayarak anneyi yanına getirmeye çalışmak. (Çocuğun karnı tok, altı temiz ve hastalık gibi bir durum yok ise çocuk yalnız kalabilmeyi de öğrenmeli.

 - Annenin kucağındayken uslu durup, kucaktan bırakıldığında ise bunu istemediğini belirten çığlık çığlığa ağlamalar. ( Bazen ebeveynler çocukların ağlamalarına izin vermeli. Eğer bir sorun yoksa 10 dakika sonra sustuğunu göreceklerdir.

Eğer çocuklar daha bir bebekken bu kurallar yerine getirilebilir ise çocuklar o zamandan ipleri eline almamış olur. Dolayısı ile söz geçirmek daha kolay olacaktır.

Çocuklara söz geçirmede önemli olan davranışlardan biri de her zaman söz hakkı ve seçme şansı verilmesidir. Örneğin; bir çocuk “ben bu kazağı giymek istemiyorum” diyor ise “tamam sen bilirsin kazağın burada eğer üşürsen giyebilirsin” denmeli. Birincisinde olmasa da ikinci seferde mutlaka giyecektir. Eğer çocuklar oyuncaklarını dağıtır ve toplamaz ise “şimdi ben topluyorum ve hepsini kaldırıyorum 3 gün bu oyuncaklarla oynamana izin yok” şeklinde uyarılmalı. Gerçekten bu tutumun arkasında durulmalı. Görülecek ki bir daha ki sefere çocuk oyuncakları kendi toplayacaktır.

Çocuklarla her zaman sevgi dili ile konuşulmalı, bir yasak konuluyor ise mutlaka sebepleri açıklanmalı. Bir kere hayır denilir ise istikrarlı olunmalı, çocuk ağladığında bu karardan vazgeçilmemeli. Eğer vazgeçilir ise çocuğun ebeveyne olan inancı azalır ve bir başka konu olduğunda hayır denilse bile ısrarcı olmasına ve söz dinlememesine yol açabilir. Çocukların da söz hakkı olduğu kabul edilmeli ve seçmesine ve karar vermesine izin verilmeli. Emek ve sevgi çocukların daha saygılı ve özgüvenli bireyler olmasını sağlar.

 
 
 

4 yorum

  1. beyhan diyor ki:

    çocuklarında bir birey olduğunu biz kabul edelim ama onlar herzamn bir birey olduklarının farkında olamıyorlar.çocuğum söz dinlemiyorsa ve dinlesede bunları yapmalıyım sanırım.

 
 
Konu hakkında yorumunuz